Pleasure Piers

Poëtische documentaire over de opkomst en ondergang van Britse pieren.

Amusementspieren

Geen land ter wereld heeft zoveel amusementspieren als Groot-Brittannië. Vóór de Eerste Wereldoorlog zijn het er meer dan honderd. Gebouwd in de Victoriaanse tijd om de welgestelden van de zee te laten genieten. Zodat ze zich niet langs de arbeidersfamilies op het strand hoeven te wurmen.

Vermaak

De pieren zijn een centrum van vermaak, met kermissen, theaters, gokhallen en horeca. Tegelijk opent de zee de aanval op de pieren met zout water, regen en stormwind. Daardoor zijn er in de loop der jaren tientallen gesneuveld.

Zeezucht

Als afsluiting van het Zeezucht project bezoek ik twaalf karakteristieke pieren in Groot-Brittannië. Ik kijk wat er op en rond deze vergankelijke bouwwerken gebeurt nu de meeste Britten goedkoop vakantie vieren in het zonnige zuiden.

Engelse versie

De documentaire, met een lengte van 44 minuten, heeft een Nederlandse en een Engelse versie. De film gaat op 15 september 2019 in première op het internationale filmfestival Film by the Sea in Vlissingen.

 

Art project

The end of the Zeezucht art project: a poetic documentary of 44 minutes about British pleasure piers. Build in the Victorian era to let factory workers relax along the seaside. But during the last century forty piers disappeared.

Paul Kramer is visiting twelve characteristic piers around Great Britain to discover what is going on nowadays.

>
<