Pleasure Piers

Poëtische documentaire over de opkomst en ondergang van Britse pieren.

Amusementspieren

Geen land ter wereld heeft zoveel amusementspieren als Groot-Brittannië. Vóór de Eerste Wereldoorlog waren het er nog meer dan honderd. Gebouwd in de Victoriaanse tijd om de welgestelden naar zee te laten gaan zonder dat ze zich langs de arbeidersfamilies op het strand hoefden te wurmen.

Vermaak

De pieren werden een centrum van vermaak, met kermissen, theaters, gokhallen en horeca. Tegelijk opende de zee de aanval op de pieren met zout water, regen en stormwind. Daardoor zijn er in de loop der jaren tientallen gesneuveld.

Zeezucht

Als afsluiting van het Zeezucht project bezoek ik twaalf karakteristieke pieren in Groot-Brittannië. Ik kijk wat er op en rond deze vergankelijke bouwwerken gebeurt nu het gros van de Britten goedkoop vakantie viert in zonniger oorden.

Engelse versie

De documentaire, met een lengte van 44 minuten, heeft een Nederlandse en een Engelse versie. Hij is op 15 september 2019 in première gegaan op het internationale filmfestival Film by the Sea in Vlissingen.

 

Art project

The end of the Zeezucht art project: a poetic documentary of 44 minutes about British pleasure piers. Build in the Victorian era to let factory workers relax along the seaside. But during the last century forty piers disappeared.

Paul Kramer is visiting twelve characteristic piers around Great Britain to discover what is going on nowadays.

>
<